ERVAAR JE EIGEN KRACHT!

Bij het ZRCN kan ik helemaal mezelf zijn

‘De training ‘Jezelf presenteren’ geeft mij meer inzicht in mijn taal en lichaamstaal. Dat maakt dat ik dingen kan verbeteren. Dat geeft zelfvertrouwen. Ook besteed ik mijn tijd weer nuttig.’

Aan het woord is Sharon, een van de deelnemers aan de training ‘Jezelf presenteren.’ Door een burn-out zit zij sinds 2010 thuis. ‘Ik kamp vanaf mijn 14e met vermoeidheid. Ik wilde graag meedoen, maar dat lukte me vaak genoeg niet doordat ik te weinig energie heb. Ik heb het post-traumatisch stresssyndroom en trekken van borderline. Onderzoek leverde op dat dit te maken heeft met dat ik mezelf heb weggecijferd, altijd voor anderen heb gezorgd. ‘

‘12 jaar manoeuvreerde ik tussen werken, ziektewet en uitkering. Na een langdurig en belastend traject werd mijn aanvraag voor een Wajong-uitkering afgewezen. Terwijl  ze dat ook sneller hadden kunnen beslissen: simpelweg omdat ik ooit een half jaar aan een stuk had gewerkt, had ik er gewoon geen recht op. Ik had het gevoel dat ik gestraft werd voor dat ik gewerkt heb er wat van probeerde te maken.  Steeds ontmoette ik nieuwe contactpersonen, steeds moest ik weer alles uitleggen. Hierdoor moest ik keer op keer in mijn trauma’s wroeten. Opeens realiseerde ik me: dit staat mijn eigen ontwikkeling in de weg en heeft me uitgeput. Nu heb ik een bijstandsuitkering. Ik heb vrijstelling van sollicitatieplicht, totdat mijn energie het weer toestaat om te gaan werken.’

Minder gespannen en paniekerig
De training ‘jezelf presenteren’ geeft Sharon de kans om zich weer te ontwikkelen en mensen te ontmoeten. In het dagelijks leven ben ik me door de training bewuster van hoe ik spreek en op anderen overkom. Hierdoor kan ik dingen veranderen, voel ik me zekerder, minder gespannen en paniekerig. Ik kan duidelijker zeggen wat ik wil. Ook raak ik minder in paniek als mensen naar mij kijken.  De trauma’s die in mijn gedachten rondspoken, hebben niet meer zo de overhand dat zij mij blokkeren. Ik kan er beter mee leven.’

‘Het leukste van het Zelfregiecentrum is dat ik helemaal mezelf mag en kan zijn. Ik ontmoet lieve mensen, bij wie ik me goed voel. Bij wie ik kan ontspannen, mensen die zichzelf zijn en zich kwetsbaar durven te opstellen. Je hoeft je niet groter voor te doen.  Op andere plekken heb ik dat gevoel vaak wel. Hier kan ik mij op een ontspannen manier voorbereiden op mijn toekomstdroom en mij blijven ontwikkelen. Daar voel ik me goed bij’. 

Erkenning
‘Twee jaar geleden zag ik een uitnodiging van jullie, ik heb toen even contact gehad, maar daarna verdween het ZRCN weer uit mijn systeem. Toen ik later, op weg naar de kerk, weer langsliep, ben ik naar binnen gekomen. De vriendelijkheid raakte me, net zoals de confrontatie met dat ik er al zolang uit was en in mijn eentje worstelde met mijn dagindeling. Dat was emotioneel. Ik voelde ook opluchting; erkenning voor mijn beperking, die geen naam had. Hier zag ik weer mogelijkheden. Had ik dit centrum maar eerder ontdekt, dan had ik eerder gestructureerd en met een beetje hulp van de mensen van hier verder gekund met mijn leven.‘

 

-A A +A